Terapia i badanie uroginekologiczne cz. 2 - Rehaorthopedica Kraków

Terapia i badanie uroginekologiczne cz. 2

Jeśli zaciekawił Was temat tego jak wygląda badanie uro-ginekologiczne u osteopaty czy fizjoterapeuty, dziś przygotowaliśmy dla Was kilka dodatkowych informacji.

Zanim terapeuta przystąpi do badania per vaginum/per rectum, sprawdza najpierw czy widoczne są blizny lub otarcia oraz w jakim stanie jest skóra. Specjalista bada również widoczne oznaki opadania narządów, wygląd odbytu oraz położenie cewki moczowej. Już z samej obserwacji wyglądu skóry można wyciągnąć dużo wniosków, które wraz z zebraniem wywiadu i przeprowadzeniem badania mogą dać pełen obraz dolegliwości pacjenta.

Pamiętaj, że w każdej chwili możesz przerwać badanie – to Ty jesteś szefową swojego ciała i zawsze masz prawo powiedzieć: stop!

Kolejnym etapem jest badanie neurologiczne czucia patyczkiem – w ten sposób terapeuta sprawdza czy nie doszło do uszkodzenia lub podrażnienia nerwów zaopatrujących skórę czuciowo. Może okazać się, że reakcja na dotyk w określonym obszarze jest zbyt duża (pacjent aż podskakuje!) lub wręcz przeciwnie – zbyt słaba.

Potem terapeuta przystępuje do samego badania per vaginum/per rectum.

Spokojnie, pochwa ma około 10-12 cm, zaś terapeuta wsuwa ok 2 cm palca – tyle wystarczy, by poczuć prawidłową aktywację mięśni dna miednicy.

Czasami w badaniu osteopatycznym, szczególnie przy bolesnym współżyciu, lub bliznach pooperacyjnych wewnątrz pochwy konieczne jest wsunięcie palca głębiej w celu terapii blizny lub terapii napiętych struktur połączonych aparatem więzadłowym lub powięziowym razem z pochwą.

Następnie możesz być poproszona o napięcie mięśni dna miednicy – tak jak potrafisz: wówczas krocze powinno się zacisnąć i unieść się (“zostać zassane”) w kierunku głowy. Terapeuta może również poprosić o kaszlnięcie oraz możliwie naturalne parcie.

Podczas próby parcia/kaszlu ciśnienie w miednicy znacznie wzrasta i nasze mięśnie dna miednicy zostają poddane poważnej próbie – jeśli reagują prawidłowo, oznacza to że podtrzymują macicę, pochwę, pęcherz i odbyt w prawidłowym ustawieniu i nie pozwalają na to by się obniżały.

Badanie per vaginum/rectum, jest póki co najdokładniejszym, najczulszym narzędziem diagnostycznym stosowanym w fizjoterapii i osteopatii. 

Następnie możesz być poproszona o napięcie mięśni dna miednicy – tak jak potrafisz: wówczas krocze powinno się zacisnąć i unieść się (“zostać zassane”) w kierunku głowy. Terapeuta może również poprosić o kaszlnięcie oraz możliwie naturalne parcie.

Podczas próby parcia/kaszlu ciśnienie w miednicy znacznie wzrasta i nasze mięśnie dna miednicy zostają poddane poważnej próbie – jeśli reagują prawidłowo, oznacza to że podtrzymują macicę, pochwę, pęcherz i odbyt w prawidłowym ustawieniu i nie pozwalają na to by się obniżały.

Badanie per vaginum/rectum, jest póki co najdokładniejszym, najczulszym narzędziem diagnostycznym stosowanym w fizjoterapii i osteopatii. 

Made by:

Salamanders Studio